+86-13989502277 
Internationale Dag van de Arbeid: Een glorieus feest voor arbeiders
2025-05-01
In de 19e eeuw, met de snelle ontwikkeling van het kapitalisme, leed de arbeidersklasse onder zware ontberingen. De werkuren van arbeiders waren destijds extreem lang, vaak meer dan 12 uur per dag. Zulke zware werkuren brachten de fysieke en mentale gezondheid van arbeiders ernstig in gevaar. In augustus 1817 introduceerde Robert Owen, een Britse utopische socialist, met grote vooruitziendheid het concept van de achturige werkdag, waarbij hij pleitte voor "acht uur werk, acht uur ontspanning en acht uur rust". In 1833 steunde hij actief meelevende fabriekseigenaren bij het opzetten van een beweging om te strijden voor de achturige werkdag. Sindsdien hebben arbeiders in Europa en Amerika talloze keren moedig gestaakt om dit recht te verkrijgen. In 1866 riep het congres van de Eerste Internationale in Genève luid en duidelijk op tot "acht uur werk, acht uur rust" en eiste dat landen dit wettelijk zouden vastleggen.
In 1877 brak de eerste landelijke staking in de geschiedenis van de Verenigde Staten uit. Arbeiders gingen de straat op en hielden grootschalige demonstraties, waarbij ze met klem kortere werktijden en de invoering van de achturige werkdag eisten. Onder druk van de machtige arbeidersbeweging werd het Amerikaanse Congres gedwongen een wet over de achturige werkdag aan te nemen. Veel kapitalisten negeerden deze wet echter, waardoor deze een tijdlang een dode letter bleef. Op 1 mei 1886 vond in steden als Chicago een schokkende gebeurtenis plaats: 350.000 arbeiders van meer dan 20.000 bedrijven gingen in algemene staking en hielden een massale demonstratie. Op 3 mei zette de gemeente Chicago echter de politie in om de demonstratie hardhandig te onderdrukken. De politie opende het vuur en doodde twee mensen, waardoor de situatie verder escaleerde. Op 4 mei protesteerden de stakende arbeiders op Haymarket Square. Tijdens deze demonstratie gooide een onbekende een bom naar de politie, waarop de politie terugschoot. Uiteindelijk kwamen 4 arbeiders en 7 politieagenten om het leven. Dit incident staat bekend als de "Haymarket-rellen". Deze bloedige confrontatie was als een bom die de hele Verenigde Staten schokte. Pas door de vasthoudende strijd van de arbeidersklasse werd de Amerikaanse regering uiteindelijk gedwongen de achturige werkdag in te voeren.
In juli 1889 hield de Tweede Internationale, onder leiding van Friedrich Engels, een congres in Parijs. Ter herdenking van de grote "Mei-staking" van Amerikaanse arbeiders en ter bevordering van de voortdurende strijd voor de achturige werkdag door arbeiders in diverse landen, nam het congres plechtig een resolutie aan waarin 1 mei werd uitgeroepen tot Internationale Dag van de Arbeid. Tevens werd besloten om op 1 mei 1890 grote demonstraties van internationale arbeiders te organiseren.
Internationale Dag van de Arbeid is van groot belang. Het symboliseert dat arbeiders door hun vasthoudende en heroïsche strijd hun rechtmatige rechten en belangen hebben verworven. Dit is ongetwijfeld een historische stap in de ontwikkeling van de menselijke beschaving en democratie, en tevens de kernwaarde van Internationale Dag van de Arbeid. Deze dag is niet alleen een herdenking van die magnifieke strijdgeschiedenis, maar ook een eerbetoon aan iedereen die van arbeid houdt. Het herinnert ons er voortdurend aan dat arbeid de hoeksteen is van de vooruitgang en ontwikkeling van de menselijke samenleving en de fundamentele bron van materiële en spirituele rijkdom. Respect voor arbeid en arbeiders is een belangrijke maatstaf voor de mate van maatschappelijke beschaving en vooruitgang.
De viering van de Dag van de Arbeid kent een diepe historische achtergrond in China. Al in 1918 ontstonden er relevante festiviteiten, en de viering op 1 mei 1920 was een mijlpaal die de nauwe band tussen communistische intellectuelen en de arbeidersbeweging markeerde. Na de oprichting van de Volksrepubliek China, in december 1949, wees de Regeringsraad van de Centrale Volksregering 1 mei officieel aan als de wettelijke Dag van de Arbeid, met een nationale feestdag van één dag. Sindsdien heerst er op deze dag elk jaar een feestelijke sfeer in het hele land. Mensen kleden zich in prachtige kleding en verzamelen zich vrolijk in parken, theaters, op pleinen en andere openbare plaatsen, waar ze actief deelnemen aan diverse festiviteiten en een breed scala aan culturele en sportieve activiteiten. Tegelijkertijd worden in het land ook voorbeeldige figuren uit alle lagen van de bevolking geëerd die zich met toewijding, innovatie, moed en onbaatzuchtigheid inzetten voor hun werk, om zo de vele arbeiders te inspireren om van hun voorbeeld te leren en uit te blinken in hun eigen functie. Op 12 november 2024 werd het "Besluit van de Staatsraad tot wijziging van de 'Regels voor Nationale Jaarlijkse Feestdagen en Herdenkingsdagen'" uitgevaardigd. Vanaf 1 januari 2025 wordt de feestdag Dag van de Arbeid uitgebreid naar twee dagen (1 en 2 mei).
Internationaal gezien hebben verschillende landen hun eigen unieke manieren om de Internationale Dag van de Arbeid te vieren. In de Verenigde Staten, hoewel de Internationale Dag van de Arbeid daar is ontstaan, wordt de eerste maandag van september aangewezen als Dag van de Arbeid, en is het publiek een vrije dag. Op die dag houden mensen in de Verenigde Staten meestal parades, bijeenkomsten en andere festiviteiten om hun respect voor arbeid te betuigen. In sommige staten worden na de parade levendige picknicks gehouden. Mensen eten, drinken, zingen en dansen vrolijk. 's Avonds worden er op sommige plaatsen kleurrijk vuurwerk afgestoken. In Frankrijk staat de Internationale Dag van de Arbeid ook bekend als het Feest van het Lelietje-van-de-dalen. Op deze dag kopen mensen verschillende bosjes lelietjes-van-de-dalen en geven die aan zichzelf, hun geliefden en vrienden. Deze traditie is ontstaan op 1 mei 1890, toen de inwoners van Parijs de straten op gingen voor een parade. Ze spelden rode driehoeken op hun kleding om de drie behoeften – werk, rust en ontspanning – te symboliseren. Later verving het lelietje-van-de-dalen geleidelijk de rode driehoek. In Polen is 1 mei een nationale feestdag. Omdat 3 mei de nationale feestdag van Polen is, hebben sommige regio's een doorlopende vrije dag van 1 tot en met 3 mei. Op 1 mei organiseren linkse groeperingen en politieke partijen in Polen massale parades om "Dag van de Arbeid" te vieren, waarbij leuzen zoals "achturige werkdag" vaak te zien zijn. In het Verenigd Koninkrijk heeft de viering in Londen, de hoofdstad, een geschiedenis van meer dan 100 jaar. Op deze dag starten vakbondsleiders, leiders van politieke partijen en maatschappelijke organisaties, studenten, burgers, immigrantengroepen en werknemers uit alle lagen van de bevolking uit heel het Verenigd Koninkrijk een parade vanaf Clerkenwell Green in het centrum van Londen. De parade trekt door vele belangrijke straten van Londen en eindigt uiteindelijk op Trafalgar Square, een iconisch Londens plein. In Rusland duurt de feestdag "Dag van de Arbeid" drie dagen en worden er diverse festiviteiten en massale parades gehouden. Over het algemeen trekt de parade eerst door de belangrijkste straten en pleinen van de stad, waarna er een grote bijeenkomst en viering plaatsvindt op een oud of ruim centraal plein. In Duitsland is het op 1 mei een traditie om op veel plaatsen een meiboom op te richten. Deze meibomen zijn meestal berkenstammen die door ongehuwde jonge mannen worden opgericht. Vervolgens kunnen ongehuwde jonge vrouwen hun liefdeswensen opschrijven en aan de boom hangen of de boom ermee versieren, in de hoop de gunst van hun geliefde te winnen.
Internationale Dag van de Arbeid is een feest voor arbeiders en een glorieus feest. Het belichaamt de strijd en het verzet van talloze arbeiders en inspireert generatie na generatie om te streven naar een beter leven en een rechtvaardiger arbeidsklimaat. Laten we op deze bijzondere dag alle hardwerkende arbeiders de hoogste eer bewijzen!